İyi bir fikrin, ne yapacağına karar verememiş filmlerde heba edilmesi kadar kötü bir şey yok sanırım.
Hansel ve Gretel'in cadı avcısına dönüşmesi güzel bir fikir. Hansel'in şeker hastası olması, kronolojinin hiçe sayılarak her türlü alet edevatın hikayeye katılması gibi ufak ayrıntılar da fikrin içine güzel yedirilmiş.
Filmin sorunu, çocuklara mı yoksa yetişkinlere mi hitap edeceğine karar verememiş olması.
On dört yaşından büyük kimseyi tatmin etmeyecek kadar basit bir hikaye anlattığı için, filmin çocuklara yeltendiğini düşünüyoruz. Trol'ün Gretel sevdası ve 'tip' halindeki iyi ve kötü karakterler gibi ayrıntılar da, bu düşüncemizi destekliyor.
Fakat bir bakıyoruz, Peter Jackson'ın ilk zaman filmleri gibi hoyratça kullanılan kan, patlayan kafalar, kırılan kemikler gırla gidiyor.
Yaş sınırlamasından dolayı çocuklar izleyemiyor, basitliği yüzünden yetişkinleri tatmin edemiyor. Böylece güzel bir fikir arada kaynayıp gidiyor.
Bize de, Gemma Arterton'un kusursuz güzelliğini izlemek ve Famke Janssen ile (gerçek yüzü fazla görünmese de) nostalji yapmak kalıyor.
Bir yandan da Hollywood'un iki yıldır Jeremy Renner'dan aksiyon yıldızı yapma çabasının son halkasına şahit oluyoruz. Bakalım önce onlar mı pes edecek, yoksa biz mi. Ya da adamcağız bir aksiyon sahnesinde kolunu bacağını kırıp emekli olacak :)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder