Django kesinlikle bir Christoph Waltz filmi. Ne Tarantino,
ne Foxx ne de DiCaprio’nun değil. Waltz öldükten sonra filmde yaşanılan boşluk
hissinin başka bir sebebi de olmaz zaten. Ne yazık ki, Tarantino bu bölümü uzun
tutarak filmi sıkıcı hale getiriyor.
Tarantino’nun Rezervuar Köpekleri dışındaki filmlerinden hiç
hoşlanmayan biriyim açıkçası. Film zamanlaması ve hangi rolde kimi oynatacağı
konusundaki içgüdülerine ise sonsuz saygı duyuyorum. Rezervuar Köpekleri ile Harvey
Keitel ve Tim Roth’u, Ucuz Roman ile John Travolta’yı (ikinci kez), Kill Bill
ile Uma Thurman ve David Carradine’in, Soysuzlar Çetesi ile de Christoph Waltz’ın
yıldızlarını parlatmayı başardı. Belki de en özgün işi olan Jackie Brown ile Pam
Grier, Michael Keaton ve Bridget Fonda’ya aynı taktiği uyguladı ama film
tutmadığı için başarısız oldu. Ölüm Geçirmez’i hiç saymıyorum. Zaten kader
arkadaşı Dehşet Gezegeni karşısında büyük bir hezimete uğramıştı.
Tarantino’nun kadro kurma ve pazarlama becerisi Django’da da
kendisini gösteriyor. Tanınmamış bir yönetmenin elinden çıkmış olsa, birçok
ülkede vizyona bile giremeyecek bir film iken, pazarlama taktiği sayesinde
Oscar’da bile kendine yer bulabiliyor.
Film bir çok keyifli an barındırıyor aslında. Özellikle ilk
bölümde oldukça eğlenceli sahneler mevcut. Tüm bu keyifli anların merkezinde
ise Christoph Waltz var. Diğer tüm oyuncular sadece ona eşlik ediyorlar. Eskilerden
Don Johnson ve orijinal Django olan eski kurt Franco Nero’yu yeniden görmek çok
keyifli. Fakat tüm bunlar iyi bir film için yeterli değil. Spagetti Western
havasındaki filmde kullanılan görsellik, aşırı kanlı sahneler ve kullanılan
müziklerin bir kısmı sırıtıyor ve seyirciyi yabancılaştırıyor. Jamie Foxx’un
tüm oyunculuk yeteneğini! de göstermesi cabası. Yönetmenin tarzı denilen şey bu
değil.
Bir de, Dexter’ın babası olarak tanınan James Remar’ın neden
iki ayrı karakteri canlandırdığını anlayamadım. Bir süre iki karakter arasında
bir bağlantı kurulmasını bekledim ama böyle bir şey olmadı. Hikaye de
kullanılmayacaksa böyle bir hareketin ne sebebi olabilir?
Tarantino severlerin kayıtsız şartsız kucaklayacağı bir film
Django. Benim gibi Tarantino sevmeyenlerin ise, Christoph Waltz’ın oyunculuk şovuyla
yetineceği ortada. Ona da şükür J
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder